Storytime: Vertrouwen

Het was een zonnige dag in juli, toen ik hem ontmoette. Ik stond in de supermarkt, naar het schap met ontbijtgranen te turen, toen er ineens een karretje vol tegen me aan werd geramd. Verontwaardigd keek ik om. Toen zag ik dat het een klein kindje was. Ik keek om me heen, zoekend naar de ouders van het kind.  “Timmy! Wat doe je nou?!” Hoorde ik achter me. Ik draaide me om, en daar stond hij. Hij droeg een vaal t-shirt en een broek met gaten erin. Normaal haatte ik dat soort broeken, maar bij hem was het anders. Het leek bij hem te passen, zoals brood en Nutella. Over Nutella gesproken, dat moest ik ook nog hebben! Ik was zo in gedachten verzonken dat ik niet eens doorhad dat de man tegen mij aan het praten was. Hij raakte mijn arm aan. “Hé, het spijt me echt.” Hij keek me aan met zijn chocoladebruine ogen. Hmmm, Nutella… “Het is al goed.” Zei ik. Ik was het allang vergeten toen ik hem zag  staan, in zijn strakke shirt, waardoor je kon zien dat hij flinke spierballen had. Ik wou dat ik op dat moment gewoon weggelopen was. Dat ik iets had gezegd in de trant van: Tot ziens, het beste, het ga je goed, tot nooit meer ziens. Zoiets. Maar nee. Ik moest zo nodig beginnen te flirten. En hij flirtte terug. En ik moest ook zo nodig vragen of hij een vriendin had, en hij zei van niet. En ik geloofde hem. Daar ging het mis.

Ik bleef hem zien. We gingen op date, maar altijd ergens binnen. Als we een film gingen kijken, deden we dat niet in de bios, maar bij mij op de bank. En als we koffie gingen drinken, zaten we niet op het terras, maar binnen in een hoekje. Hij legde me uit dat hij een moeilijke ex had, die het nog steeds niet goed vond dat hij anderen datete, terwijl het al een jaar uit was. En ik geloofde hem. Ik had zelf ook wat lastige exen gehad, dus ik begreep hem helemaal. Dus we zaten vooral bij mij thuis, of in hoekjes. En dat vond ik eigenlijk prima. Ik voel me achteraf zo stom, ik had het allang door kunnen hebben. Maar ik had het niet door. Het is mijn eigen stomme schuld geweest.

Op een dag zaten we in een restaurant, verstopt in een hoekje, zoals gewoonlijk, toen hij opeens vreemd begon te doen. Hij dook wat meer ineen, en keek om zich heen, om vervolgens snel zijn hoofd af te wenden. Ik dacht dat hij die moeilijke ex misschien gezien had, dus ik vroeg of hij anders wou gaan. Dat wilde hij niet. “Ik ga naar het toilet.” zei hij, “Blijf hier zitten, en wacht tot ik terug kom.” Ik knikte, en bleef zitten. Hij wilde waarschijnlijk wachten tot zijn ex weg was, dacht ik. Daarna zou hij terugkomen, en dan konden we verder eten. Maar hij kwam niet terug.

Ik keek op mijn horloge. Hij was al een halfuur weg! Iets in mij zei dat hij niet van plan was terug te komen. Ik vroeg me af waarom. Vond hij me niet leuk meer? Of wilde hij zijn ex misschien terug? Ik snapte er niks van. Stomme koe die ik was. Ik had toen gewoon weg moeten gaan, maar ik wilde perse nog een kwartier wachten. Ik kon hem niet in de steek laten. Als ik had geweten dat hij me zo zou verraden, dan was ik allang weg geweest. Ik wachtte nog een kwartier. En toen nog een kwartier.

Ik stond net op het punt te gaan, toen hij terugkwam. Mijn hart maakte een sprongetje. Eindelijk! Maar hij zag me niet eens zitten. Hij liep in een rechte lijn naar de blonde serveerster, en pakte haar hand. Ik stond met open mond te kijken. Wat dacht hij wel niet? Dat hij me nu zomaar zonder enige uitleg  hier kon laten zitten?! Hij zag me niet, maar zij zag me wel. Ze kwam op me aflopen. “Wat denk jij wel niet dat je aan het doen bent met MIJN vriend?!” Schreeuwde ik. “IK?!” Antwoordde ze verontwaardigd. “IK ben hier degene die met hem getrouwd is en een kind van hem heeft, hoor!” Mijn mond viel open. Hij was dus GETROUWD? Ik keek hem verontwaardigd aan. “Hoe kon je me zo om de tuin leiden? Je zei dat je single was!” Toen werd de serveerster helemaal furieus. “Ga je hem nou ook nog de schuld geven van jouw daden? Je hebt hem gewoon verleid!” Ik gaf het op. Ze was duidelijk blind van verliefdheid, net zoals ik ook blind geweest was. Ik pakte mijn tas, en liep weg. Stomme koe die ik was. Maar die serveerster, dat was de stomste koe van allemaal.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s