Sad.

Hoi allemaal,

vandaag ga ik het even over iets serieus hebben. Ik zag vanochtend allemaal tweets met #PrayForNice en #PrayForTheWorld en het eerste wat ik dacht was: “Nee he, niet alweer!”.

Alweer een aanslag. Nice deze keer, alweer Frankrijk. Ik word altijd een beetje verdrietig van dit soort berichten. Het is niet zo dat ik keihard ga lopen janken zodra ik zoiets lees, maar het raakt me wel.

Bij de MH17 moest ik eerst ook niet huilen. Dat kwam pas toen ik de tv aanzette en er op NOS een verslag was over MH17. Ik zag een vuile teddybeer liggen, en een pop zonder hoofd. Toen moest ik wel huilen. Ik dacht aan alle families en stelletjes die in dat vliegtuig hadden gezeten. Vaders, moeders, opa’s, oma’s, broers en zussen… Allemaal onschuldige mensen, die op een vreselijke wijze om het leven zijn gekomen.

In Nice zijn ook onschuldige mensen overleden of gewond geraakt. En dat trek ik niet. Dat er legers tegen elkaar vechten is al erg genoeg, maar die mensen hebben meestal de keuze gehad om mee te vechten. Niet altijd, maar vaak wel. Maar deze mensen hadden geen keuze. Ze wilden gewoon naar het vuurwerk kijken, potverdorie.

Dit is niet zo’n vrolijke blogpost, maar ik moest het even van me af schrijven. Ik word hier gewoon boos en verdrietig van. Waar moet het heen met deze wereld, jongens?

Tot morgen.

x Bookgeek

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s